|
Yaş
kum kalıba döküm, dökümhanelerde en yaygın kullanılan döküm
yöntemdir.
Bu
yöntemde erimiş metal yeniden kullanılabilir, sıkıştırılmış bir
kum kalıba dökülür ve katılaşana kadar kalıp içinde tutulur.
Katılaştıktan sonrada kalıp bozularak parça dışarı çıkarılır.

Yaş
kum kalıba
döküm yönteminde kalıp malzemesi; kum tanecikleri, kil,
su ve diğer katkıların bir karışımıdır.
Kum
tanecikleri kalıp malzemesinin esasını, kil ile su ile birleşerek
kumların bir arada tutulması için bir
bağlayıcı vazifesi görür.
Kalıplama, küçük parçalar için tezgah üzerinde, iri parçalar için
yerde kum havuzlarında yapılır.
Elde
edilen parçanın kalitesi belli ölçüde kalıpçı ustasının becerisi
ile belirlenir.
Saatte
60 kalıptan fazla üretmemiz gerektiğinde makinalı kalıplamaya
geçmek zorunlu olur ve bu durumda
işlemler mekanik olarak yapıldığından kalıpçıların deneyimli
olmasına gerek yoktur.
Yaş kum kalıba döküm işleminin bazılarını
yukarıda da belirtiğimiz genel karakteris- tiktiklerini şu
şekilde kısaca özetliyebiliriz:
·
Genelde kalıp boşluğunu sıvı metalle doldurabilmek
için yer çekimi kuvvetinden yaralanılır.
·
Kum bağlayıcı madde içerir.
·
Yeniden kullanılabilir bir model gerektirir. Ve
modelin kalıptan çıkabilmesi için gereken eğimler daha
önceden düşünülmelidir.
·
Genelde kaba ve pürüzlü bir yüzey elde edilir.
|
Kalıplama yöntemi |
Parça ağırlığı
(kg) |
En
az cidar kalınlığı (mm) |
Yüzey pürüzlülüğü
(μm) |
Boyu hassasiyeti
(mm/m) |
Çekme dayanımı (mpa) |
Üretim hızı (parça/saat) |
Gözeneklilik |
Hurda miktarı |
|
Yaş kum |
0,1 - 2000 |
3
– 4 |
6 - 25 |
30 - 60 |
130 |
1 - 300 |
5 |
5 |
·
Dökümden sonra çıkıcı ve yollukların parçadan
ayrılması gerekmektedir.
Günümüzde kalıplama çoğunlukla makinelerde ve seri olarak
yapılmaktadır. Ancak temel kalıplama bilgisi
verebilmek amacıyla elle kalıplamanın aşamaları aşağıdaki
resimlerle özetlenmiştir.
ELLE KALIPLAMA
AŞAMALARI:
Resim 1- Resmin solunda bir üst derece sağında ise bir alt
derece görülmektedir.

Resim 2- İki parçalı modelin pimsiz parçası bir
sıkıştırma tahtası veya düz bir zemin üzerine yerleştirilir.
Model ile derecenin arasında 50-100 mm boşluk
bulunmalıdır.

Resim
3- Model önce kömürle tozlanır. İnce kuru kum serpilerek kalıp
kumunun model ve zemine yapışması önlenir.
Kullanılmamış kumdan 2-5 cm kalınlığında kum elenerek kalıba
dökülecek sıvı metale komşu tabaka hazırlanır.
Daha
sonra dolgu kumu tabaka tabaka sıkıştırılır ve üst yüzey
düzlenir.
Gaz
geçirgenliği için 20- 50 aralıkla bölüm düzlemine zarar vermeden
kalıp şişlenir.

Resim 4- İşi biten alt derece ters çevirilerek
bölüm yüzeyi düzlenir.

Resim 5- İki derecenin ara yüzeyini oluşturan bölüm
düzlemine yapışmayı önlemek için araya kuru kum serpilir ve
modelin
pimli yarısı yerleştirilir.

Resim 6- Yolluk ve çıkıcılar yerleştirildikten
sonra alt derecedeki işlemler üst dereceye uygulanır.

Resim 7- Kalıplama sonunda yolluk ve çıkıcılar çıkarılır.

Resim 8- Üst derece açılarak modeller sıyrılır. Gerekli onarımlar
yapılır. Başınlı hava ile serbest kumlar uzaklaştırılır.

Resim 9- Alt derecede yolluk ve diğer gerekli kanallar tamamlanır
.

Resim 10- Kalıp kapatılıp üzerine ağırlıklar yerleştirilerek
döküme hazır hale getirilir.
Elle kalıplama yöntemi ve yaş kum kalıba döküm yönteminin
aşamalarını aşağıdaki videoları izleyerekte görebilirsiniz;
Video-1
Video- 2
Video- 3
Video- 4
Video- 5
Video- 6
Video- 7
Video- 8
Video- 9
Yaş
Kum Kalıba Döküm Yönteminin Üstünlükleri:
·
Kalıp malzemesi ucuzdur ve tazelenerek defalarca
kullanılabildiğinden en ekonomik kalıplama yöntemidir.
·
Yöntem basittir, gerektiğinde mekanizasyon da
uygulanabilir.
·
Değişik metallerin dökümü için elverişlidir.
Yaş
Kum Kalıba Döküm Yönteminin Sınırları:
·
İnce, uzun, karmaşık biçimli ve iri parçaların
dökümünde kalıp malzemesinin dayanımı yetersiz olur
·
Kalıp, taşıma sırasında bozulabilir.
·
Erimiş metal dökümü sırasında nemli kalıpta oluşan
buhar kusurlara neden olabilir.
·
Boyut hassasiyeti ve yüzey kalitesi çok iyi
değildir.
·
Kalıbın optimum dayanıma sahip olabilmesi için nem
miktarının iyi kontrol edilmesi gereklidir.
Hazırlayan :
Kadir ALTUN
YARARLANILAN KAYNAKLAR:
1.
Ahmet ARAN, METAL DÖKÜM TEKNOLOJİLERİ,
Birsen Yayınevi, İstanbul 1999
|